Bestel hier één van onze cd’s
Datum/Tijd Evenement Categorie
zo, 26-11-2017
14:30 - 16:30
Maandelijkse muzikale zondagmiddag
De Guldenakker, Goirle
openbaar
di, 19-12-2017
15:00 - 16:45
OKRA Poederlee, Kerstmiddag
Parochiecentrum Mollenhof, Poederlee (Lille) (B)
besloten

Nieuwe website online

In samenwerking met Van Boxtel Reclame realiseerde Shantykoor Nooit te Water een nieuwe website. Klik gerust eens door de website heen om meer te weten te komen over ons koor,

Wij zijn aangesloten bij ShantyNederland.

Bezoek hier de website ►

In memoriam Jan van Hoof

Op dinsdag 3 oktober trof ik hem voor het laatst. Dat was bij toeval. In het Tilburgse Elisabethziekenhuis bleken we twee kamers van elkaar verwijderd te zijn. Ik verbleef die dag op kamer 9 om een chemo te ondergaan, Jan kreeg op kamer 11 nieuw bloed toegediend. Dat was de laatste medische behandeling die op hem van toepassing zou zijn, vertelde hij toen hij kort daarna in zijn rolstoel mijn kamer kwam binnengereden. Samen met zijn vriendin Lies had hij in de voorafgaande dagen besloten ‘dat het mooi was geweest.’

Dit laatste mocht heel letterlijk genomen worden, lichtte Jan van Hoof toe. ‘Ik kan terug kijken op een rijk leven dat me veel goeds heeft gebracht.’ Een uitspraak die de in Hooge Mierde geboren Esbekenaar typeerde: hij bleef tot op het laatste moment een en al optimisme.
Voor mijzelf was de boodschap op dat moment een stuk moeilijker. Ik wist dat ik Jan niet meer in levenden lijve zou aantreffen. Hij zou huiswaarts keren om daar te overlijden. Ik wenste hem een goede reis. Niet voor dat stukje van Tilburg naar Esbeek, maar voor die grote tocht met onbekende bestemming. ‘Komt helemaal in orde,’ zei Jan, terwijl hij zijn rolstoel keerde en al snel uit mijn blikveld verdween.

Een grenzeloos, niet-kapot-te-krijgen optimisme. Dat is het eerste wat me te binnen schiet nu ik terugdenk aan Jan van Hoof. En dat doe ik, want ik heb zojuist te horen gekregen dat hij op maandag 16 oktober is overleden, minder dan twee weken na onze laatste ontmoeting. Dat optimisme openbaarde zich in de wijze waarop hij met een kwinkslag de tegenslagen in zijn leven wist weg te wuiven. Er waren altijd wel mensen aan te wijzen die het slechter hadden getroffen, zei Jan. Dat zal wel. Maar niet valt te ontkennen dat hijzelf de laatste jaren ook z’n part heeft meegekregen.

Eerst, in 2002 was er het overlijden van zijn vrouw Nel. Daarna was er de boodschap dat bij hem prostaatkanker was vastgesteld. Een weer een tijd later kreeg hij te horen dat de leukemie zich in zijn lichaam had genesteld – zodanig dat genezing niet meer mogelijk was.

Tegenslag, na tegenslag. En toch hield Jan van Hoof voortdurend oog voor de zonnige kant van het leven. Deze levenshouding was ongetwijfeld een persoonlijke prestatie, maar ook telde mee dat hij inmiddels Lies had leren kennen, zijn nieuwe levenspartner. Zij gaf Jans optimisme een extra push.

Als leden van shantykoor Nooit te Water hebben wij van deze levenslust volop mogen meegenieten. Natuurlijk, het laatste half jaar moest Jan van Hoof met enige regelmaat afhaken tijdens de repetities. Maar als hij er wel was, was hij er weer ten volle. Blakend van energie en vitaliteit. Altijd klaar staand met een vrolijk verhaal of een sappige anekdote. Nooit verlegen om een opbeurend woord.
Dat heeft ons goed gedaan. En wat ons ook goed heeft gedaan is zijn constructieve muzikale bijdrage aan shantykoor Nooit te Water. Bijna vanaf het begin maakte hij deel uit van dit mannenkoor. Als bariton stond hij jarenlang garant voor een kwalitatief hoogstaande inbreng.

Dit alles gaan wij missen.
Maar voor zijn naasten is het verlies natuurlijk nog veel groter. Daarom wensen wij levenspartner Lies en de kinderen Sjef, Bart en Hanneke veel sterkte voor de komende tijd.
En voor jou Jan: goeie reis! (misschien wel per boot).

Namens shantykoor Nooit te Water,
Wim Lavrijsen